بغداد رفت و به نقل حديث پرداخت . « دارقطنى » و ديگران از وى روايت كرده‌اند . « حاكم » از محدثان مورد وثوق بود و سال 321 هجرى متولد شد . از « ابو طفيل فلكى همدانى » نقل شده است ، هنگامى كه در نيشابور رحل اقامت افكندم تنها به اين خاطر بود كه به كتاب « تاريخ نيشابور حاكم » دست يابم . جز به اين منظور ، حاضر نبودم در شهر نيشابور زندگى نمايم . « ابن بيّع » تمايل زيادى به تشيّع داشت و در كتاب مستدرك ، حديث طائر و حديث « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » را متذكر شده و مىگويد : اين دو حديث از احاديث صحيح است و بر « مسلم » و « بخارى » لازم بود كه آن دو حديث را در صحيح خود ذكر مىكردند . گروهى از شيعه و سنى ، او را شيعه مىدانند . « ابن طاهر » گفته است ، « حاكم » در باطن ، شيعه بود و تعصب خاصى نسبت به آئين شيعه داشت و در ظاهر ، خود را سنى نشان مىداد و ديگران را بر على عليه السلام مقدم مىداشت و در عين حال از « معاويه » و خاندان او متنفر بود و تنفر خود را از آنها علنا اعلام مىداشت . « ابن شهر آشوب » در « معالم العلماء » و صاحب « رياض العلماء » در بخش اول ، « حاكم » را در رديف دانشمندان و محدثان شيعه آورده‌اند . « حاكم » در سوم صفر سال 405 هجرى درگذشت و در نيشابور به خاك سپرده شد . « حاكم » در اصطلاح محدثان ، به كسى گفته مىشود كه به تمام احاديث احاطه داشته باشد و هم ممكن است كه چون وى امور داورى را به عهده داشته ، به عنوان « حاكم » مشهور شده است . « مسند امام احمد حنبل » طبع چاپخانهء ميمنيّه ، مصر ، سال 1313 هجرى .